Sunday, September 15, 2013

Αναγνωστικο και πασης Ελλαδος! - να πουμε δικε μου...

Διαβαζω απο το ΒΗΜΑ online...
"Το «Βήμα της Κυριακής» (ακριβή έκδοση) εξαντλήθηκε σε όλη την Ελλάδα. Ευχαριστούμε θερμά το αναγνωστικό κοινό για την ανταπόκρισή του. Η ζήτησή  ήταν πρωτοφανής και ξεπέρασε κάθε προσδοκία."... "«Το Βήμα» της επόμενης Κυριακής, με το αναγνωστικό που διδάχτηκαν τρείς γενιές ελληνίδων και ελλήνων, υποσχόμαστε να διατεθεί σε ικανό αριθμό αντιτύπων ώστε να το αποκτήσουν όλοι οι αναγνώστες μας."

"Τρεις γενιες Ελληνιδων και Ελληνων" τι ακριβως ψαχνουν να βρουν μεσα απο το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου;
Τι ξυπναει μεσα τους το αναγνωστικο;
Την αρωστημενη "κοινωνια του πονου" απο τις ταινιες του Νικου Ξανθοπουλου;
Την γκλαμουρια της στρουγκας;
Τα ξυλινα ψυγεια του παγου;
Το γαλα Carnation και τις φετες ψωμιου με σοκολατα Μερέντα;
Οταν μας αγορασαν το πρωτο ποδηλατο ή την πρωτη κουκλα;
Τι ξυπναει μεσα τους το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου που ειναι τοσο ακαταμαχητο;
Αν υπηρχε ενθετο ως δωρο αντι για το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου ολο το εργο του Πλατωνα, θα ειχε εξαντληθη η εκδοση;;;
Τι ειναι αυτο που κανει το αναγνωστικο τοσο ελκυστικο σε τρεις γενιες Ελληνων;
Η αληθεια ειναι οτι το αναγνωστικο δεν μας θυμιζει αποκλειστικα κατι που δεν μπορουν να μας το θυμησουν τοσα αλλα πραγματα, οπως οι φωτογραφιες του δημοτικου, ή ισως και η παλια δερματινη σάκα, κλπ.
Ομως... δεν ειχαν ολοι δερματινη σακα, και ισως ουτε ολοι εχουν φωτογραφιες απο το Δημοτικο, αλλα ΟΛΟΙ ομως ειχαν... αναγνωστικο!!!


Η θεοποιηση του αναγνωστικου απο μερικους δηθεν-κουλτουριαρηδες και απο τα ΜΜΕ ειναι κλασικο παραδειγμα λαϊκισμου ή "κατινιάς" οπως λεγαμε στην δεκαετια του 80.
Η δηθεν-κουλτουρα, τα ΜΜΕ και διαφοροι "εθνοσωτηρες" γνωριζουν πολυ καλα τις παρενεργειες του αναγνωστικου της πρωτης δημοτικου!

Ζαλισμενοι μεσα σε αναμνησεις ΟΛΟΙ -απο τον ταμια του σουπερ-μαρκετ μεχρι τον καθηγητη πανεπιστημιου!- αρπαζουν ενα γρηγορο ταξιδι στο παρελθον με την βοηθεια του αναγνωστικου!
Τοτε που η μαμα μας εφτιαχνε γαλατακι με κακαο!
Τοτε που μας αγοραζαν παιχνιδια!
Τοτε που με καθε απλο κλαμα μας, ολοι ετρεχαν πανικοβλητοι φωναζοντας "Παναγια μου το παιδι"!
Τοτε που μας ελεγαν "πασα μου", "πριγκιπισσα μου", "χαρα μου" και "ζωη μου".

Αυτα ξυπναει στους περισσοτερους το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου και απολυτως τιποτα περισσοτερο, και τα οποια φυσικα ειναι πολυ καλυτερες αναμνησεις απ οτι συμβαινει σημερα, οπου σημερα αν καποιος κλαψει ή διαμαρτυρηθει οι αντιδρασεις -συνηθως- ειναι... "ας προσεχες", "τα ηθελες και τα επαθες", "κλεισε το στομα σου", "μας ζαλισες με την γκρινια σου" και αλλα τετοια ευφροσυνα!
Αλλα ας μην ξεχναμε και κατι αλλο πολυ βασικο...
Οταν ειμαστε απασχολημενοι διαβαζοντας το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου, χαμενοι μεσα στις αναμνησεις-παραισθησεις, εξωφρενικα πραγματα περνανε στο "ντουκου" πιο ευκολα!
Για παραδειγμα την ωρα που εμεις ειμαστε απασχολημενοι με το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου και αναπολουμε τις καλοκαιρινες οικογενειακες διακοπες στα Λουτρα Καϊφα οταν ημασταν επτα χρονων, την ιδια στιγμη ο υπουργος οικονομικων ανακοινωνει οτι "εχουμε πλεονασμα" ενω το ΙΚΑ ανακοινωνει οτι πρεπει να παρει ειδικο δανειο για να πληρωσει τις συνταξεις Οκτωβριου!
Μα καλα... το ΙΚΑ δεν ειναι κρατικος οργανισμος;
Πως γινεται ενα κρατος να εχει πλεονασμα και την ιδια στιγμη ενας απο τους μεγαλυτερους οργανισμους του κρατους να χρειαζεται ειδικο δανειο για να ανταποκριθει στις πληρωμες του επομενου μηνα;;;
Αλλα εμας δεν μας νοιαζουν αυτα, γιατι εμεις εχουμε το αναγνωστικο της πρωτης δημοτικου που μας βοηθαει να κανουμε μακρινα ταξιδια και να πλεουμε σε πελαγη ευτυχιας!!!

4 comments:

Αθηνά... said...

Είμαι μία κατάπτυστη. Δεν αγοράζω πλέον εφημερίδες, αν και τον επιούσιον τον βγάζω από εφημερίδα.
Επίσης θα έπρεπε να ντρέπομαι, διότι ουδεμία καλή μνήμη μου ξυπνάει με τα αναγνωστικά ή με ότι είχε σχέση με το σχολείο. Όντας μια μέτρια μαθήτρια, θεωρούσα το όλο θέμα χάσιμο χρόνου. Θεωρώ ότι τις ελάχιστες γνώσεις για οτιδήποτε έχω στη ζωή μου τις πήρα από εξωσχολικά βιβλία. Προσφάτως δε, είχα μια κουβέντα με παλιά συμμαθήτρια και φίλη μου για τα σχολικά μας χρόνια. Έλεγε εκείνη: "Πόσο μου λείπουν εκείνες οι εποχές". Και της είπα ξινίζοντας την μούρη: "Εμένα πάλι, καθόλου. Απορώ τι σου άρεσε τότε".
Όπως αντιλαμβάνεσαι με πέρασε γενεές δεκατέσσερις.
Άρα, το αναγνωστικό, ίσως δυστυχώς, δεν μπορεί να με παρασύρει σε πελάγη ευτυχίας.
Ούτε καν σε μια της σταγόνα.

Σύμφωνα με την ώρα Ελλάδος, εύχομαι καλό βράδυ!

Ephemeron said...

@ Αθηνά...
Ασπαζομαι τις αποψεις σου 100%
Ουτε σε εμενα λειπουν καθολου εκεινες οι εποχες, και οταν βλεπω αναγνωστικο δημοτικου ειναι σαν να βλεπω ξυνισμενο γιαουρτι!
Απ την αλλη πλευρα θα πρεπει να το παραδεχτουμε το Αναγνωστικο Δημοτικου ηταν-ειναι και θα ειναι, πολυ πιο ευκολοχωνευτο απο εργα Ελληνων συγγραφεων και ποιητων!
Οτι θελει ο λαος! οτι παρετε ενα ταληρο! Ολα με το μαχαιρι, απλα μην αγγιξετε το αναγνωστικο δημοτικου!
Διοτι οπως ολοι ξερουμε οταν πορευεσαι με το αναγνωστικο δημοτικου στο χερι ολες οι μεγαλες πορτες ειναι ανοιχτες, και το μελλον τοσο λαμπρο που πρεπει να φοραμε γυαλια ηλιου για να μην στραβοθουμε!
Μεσημερακι εδω, καλο βραδυ εκει!

Xenoudis - Ξενούδης said...

Αν ήμουνα ψυχολόγος μαζών (υπάρχει τέτοια ειδικότητα;) θα μπορούσα ίσως να εξηγήσω την επιτυχία της ζήτησης για τα περασμένα αναγνωστικά. Έπειτα, σαν "Ξενούδης" όνομα και πράγμα, τί και πώς να κρίνω; Δεν μαθήτευσα καθόλου σε ελληνικό σχολείο. Μήπως, για πολλούς, τα χρόνια του Δημοτικού ήταν πράγματι καλά χρόνια;
Ξενούδης

Ephemeron said...

@ Xenoudis - Ξενούδης
"Μήπως, για πολλούς, τα χρόνια του Δημοτικού ήταν πράγματι καλά χρόνια;"

Συνηθως, οι παιδικοι καιροι, -για τα παιδια που ειχαν ενα πιατο φαγητο και ενα σπιτι να κοιμηθουν-, ηταν γεματοι ονειρα, παιχνιδια και ανεμελια!
Ομως ας μην γελιωμαστε αυτοι οι καιροι δεν προκειται να ερθουν πισω ποτε! οσα αναγνωστικα και να ξαναδιαβασουμε!